 |
 |
 |
|
|
|
Zondag 24 september. We pakken de laatste spullejes in de koffers en de rugzak en we zijn klaar voor vertrek. Monique brengt ons naar het station zodat we ruim op tijd zijn voor onze rechtstreekse trein van 8:24 naar Schiphol. Na hartelijk afscheid genomen te hebben begeven we ons naar het perron. Daar aangekomen besliten we om eerst maaar eens een bak koffie bij de kiosk te scoren.
De trein is mooi op tijd een we zoeken een plaatsje op de beneden verdieping van de dubbeldekker. De treinreis verloopt voorspoedig, en we komen op 10:22 aan op schiphol. Het inchecken van de bagage verloopt vlot, dus we hebben ruim de tijd voordat ons vliegtuig om 12:25 vertrekt. Tenminste, dat dachten we ...
Voor de controle van de handbagage staat een enorme, slingerende rij van wachtende
mensen. Oef! Aansluiten maar. Al snel bleek dat de rij helemaal niet opschoot.
Wat zijn ze daarvoor aan het doen? Staken ze of zo? Na ruim drie kwartier stil
gestaan te hebben komt er plotseling beweging in de mensenmassa. Langzaamaan
schuivelen we voetje voor voetje verder. Uiteindelijk komen we bij de controle
aan. Rugzak en andere spullen in een bak voor de röntgen en naar de scan poortjes.
Voor de scanner aangekomen moet Marcel van een van de security zijn schoenen
uitdoen en in een bak doen voor de röntgen. Okee teruglopen, bak pakken en de
schoenen er in doen. We gaan zonder problemen door de scanner en gaan naar de
band met bakken om onze spullen te pakken. Tja, en dan de schoenen van Marcel
... die staan nog in een bak die half uit het röntgenapparaat steekt. In een
van de bakken daarvoor zijn wat onrgelmatigheden geconstateerd, en de eigenaar
van de bagage wordt er bij gehaald. Ondertussen tikt de klok maar door ... Als
scurity temidden van alles ook nog eens uitgebreid de verplichte wisseling van
werkpositie gaat doen heeft Marcel er genoeg van. Even teruglopen, snel over
de plexiglazen wand reiken en met de schoenen er vandoor gaan. Ondertussen was
het al tien voor twaalf geworden, en de gate sluit om tien over!
Tussen de controle en de douane staat weer zo'n slang van mensen, dus Wil spreekt
een van de medewerkers aan en gelukkig laat hij ons voorgaan. Na een kwartiertje
wachten zijn we door de douane en dan rennen naar de gate. Gelukkig op tijd!
Tijdens het inchecken bij de gate werd Wil er uitgepikt omdat de haar stoel
omgeboekt zou zijn naar heel ergens anders in het vliegtuig. Wij waren not amused,
hebben we daarvoor de stoelen vantevoren geboekt? De purser vond dit ook een
vreemde zaak en heeft de zaak weer terug gezet, en 'die dame' op een plaatsje in
de buurt gezet.
We zoeken ons plaatsje in het vliegtuig op, en niet lang daarna kwamen de dames aan waarmee de grote wisseltruuk was gedaan. Dit bleken reisgenoten van de Djoser reis te zijn: Wilma en Paulien. Na wat geschuif met stoelen hebben we een voor ieder een acceptabele oplossing gevonden. Ondertussen werden in de groeps-app al diverse berichtjes gestuurd van mede-reizigers en op welke stoel men zat.
Opstijgen, na riemen los vragen om lunch aangezien we door al dat gedoe geen kans hadden om te lunchen. Over een half uur warme lunch (c.q. avondeten). Die lunch kwam dus 'iets' later en was het avondeten. Licht gedimd en 'slapen'. Snikheet in vliegtuig. Broodje kaas om een uur of acht 's avonds (nacht in het vliegtuig). Naar de pantry en een bak noedels gekregen. UIteindelijk niet geslapen. Affijn, dat overleven we ook wel weer.
|
|
|